Stephen Touyz, profesor psychologii klinicznej na Uniwersytecie w Sydney, przeprowadził pierwsze badania tego typu na świecie, z udziałem kobiet z Sydney i Londynu, które chorowały 7 lat lub więcej.

Prof. Touyz odkrył, że choroba dotyczy coraz większej ilości dojrzałych kobiet. Wiele z nich choruje od czasów młodości. - Tego rodzaju pacjenci nie szukają pomocy, bo leczenie oznacza, że przybiorą na wadze - stwierdził prof. Touyz.

Naukowcy mieli trudności ze znalezieniem wystarczającej ilości chętnych pacjentów do badania, w którym porównano dwie psychologiczne metod leczenia. - I nie chodzi o to, że nie ma dostatecznej liczby osób chorujących na anoreksję, ale o fakt, że wolą cierpieć w milczeniu, czasami nawet przez kilka dekad.

Pewnym nieporozumieniem jest to, że zaburzenia jedzenia uważane są za coś, co pojawia się w okresie dojrzewania, a do czasu osiągnięcia dwudziestu kilku lat ma się wszystko za sobą, niestety nie zawsze tak jest - mówi Christine Morgan z Butterfly Foundation.

Jak stwierdził prof. Touyz, 30% cierpiących na anoreksję, którzy nie zostali zdiagnozowani w młodszym wieku, choruje w kolejnych latach swojego życia.