Większość kobiet z grupy ryzyka ma ponad 45 lat. Badania umożliwiające diagnozę powinny więc być wykonywane co roku, wskazują uczeni z Johns Hopkins University School of Medicine.

Badania powinny być rutynowe dla wszystkich kobiet aktywnych seksualnie, niezależnie od wieku.
W testach Johns Hopkins University School of Medicine wzięło udział 7 593 kobiet. Pacjentki były w wieku 18-89 lat. U 8,7% z nich zdiagnozowano rzęsistkowicę. Wcześniejsze badania wykazały, że około 4% kobiet zmaga się z opisywaną chorobą.

Ilość przypadków rzęsistkowicy była wyższa niż rzeżączki czy chlamydii. Ogólnie rzecz biorąc, 6,7% kobiet miało pozytywny wynik badań na chlamydię i 1,7% na rzeżączkę.

Kiedy naukowcy podzielili pacjentki na określone grupy wiekowe, okazało się, że zakażonych na Trichomonas było:
• 13% kobiet w wieku powyżej 50 lat
• 11,3% kobiet w wieku 40-50 lat
• 7,9% kobiet w wieku 30-40 lat
• 8,3% kobiet w wieku 20-30 lat

Objawy rzęsistkowicy

Rzęsistkowica jest chorobą wywołana przez pasożyta Trichomonas vaginalis. Do zakażenia najczęściej dochodzi w wyniku kontaktów seksualnych. Osoby zakażone nie zawsze mają świadomość choroby. Około 50% pań mających Trichomonas vaginalis nie jest świadomych, że cierpi na opisywaną dolegliwość.

Niektórzy zakażeni mężczyźni deklarują podrażnienie wewnątrz penisa lub lekkie pieczenie przy oddawaniu moczu, bądź podczas wytrysku.

Zakażone kobiety zgłaszają upławy. Zakażenie może również powodować swędzenie w okolicy narządów płciowych i pieczenie przy oddawaniu moczu.

Antybiotyki podawane w pojedynczej dawce są standardową terapią. Ta jest wysoce skuteczna, o ile pacjenci nie utrzymują ponownych kontaktów seksualnych z zainfekowanymi osobami.

Zakażenie rzęsistkowicą może zwiększać podatność na zakażenie HIV.