Analiza danych epidemiologicznych w tym okresie wykazała, że wśród województw z największą liczbą zachorowań znajdują się: mazowieckie - 20 707 przypadków i wielkopolskie - 19 404 przypadków. Natomiast najbardziej odporni okazali się mieszkańcy województw: świętokrzyskiego, gdzie chorowało jedynie 14 osób. W listopadzie również największą medianę zachorowań odnotowały województwa: mazowieckie i wielkopolskie , a najmniejszą świętokrzyskie.

Grypa towarzyszy ludzkości od wieków. Pierwszy opis choroby o podobnym obrazie klinicznym stworzył już Hipokrates w 412 r. p.n.e. W samym XX wieku wydarzyło się kilka pandemii grypy. Wśród nich najstraszliwsza - „grypa hiszpanka" z 1918 roku. Kosztowała ona życie ponad 20 milionów ludzi na całym świecie. Najprawdopodobniej wywołał ją wirus typu A, podtypu H5N1, który zresztą zagraża ludzkości do dziś.

Wirus grypy mutuje bowiem stale i na kolejne jego wersje układ odpornościowy nie jest w stanie się przygotować. Zmienność wirusa jest też przyczyną trudności w opracowaniu absolutnie skutecznej szczepionki. Co gorsza nawet podtypy niegroźne dla człowieka, mogą w wyniku mutacji, stać się śmiertelnym zagrożeniem - tak jak w ostatnich latach wirus grypy ptasiej.

Ostrożne zachowanie

Człowiek dorosły chory na grypę zaraża innych zwykle przez 5-7 dni. Dzieci, a także osoby dorosłe z upośledzoną odpornością, mogą wydalać materiał zakaźny przez kilka tygodni, także w okresie bezobjawowym. Stąd praktycznie nie sposób ustrzec się kontaktu z wirusem. Dlatego aby chronić się nie tylko przed grypą, ale i innymi pospolitymi infekcjami, należy o siebie po prostu dbać i przypominać o tym do znudzenia i chorym i ich rodzinom. Podstawowe zalecenia: jeść i sypiać zdrowo (i regularnie!), zażywać ruchu. Unikać wilgotnych i źle wietrzonych pomieszczeń. W czasie zagrożenia epidemią ograniczać czas przebywania wśród osób chorych i w dużych skupiskach ludzkich. Ubierać się stosownie do warunków atmosferycznych. Należy też unikać przewlekłego stresu. Postępując w ten sposób, ogranicza się kontakt z wirusem i jednocześnie zapewnia optymalne warunki działania układu odpornościowego.

Czego potrzebuje organizm?

W odpowiedzi na zakażenie wirusowe biorą udział zarówno nieswoiste, wrodzone mechanizmy, takie jak ciągłość powłok ciała, interferony, komórki NK oraz mechanizmy swoiste związane z syntezą przeciwciał i aktywnością limfocytów T. Warto również pamiętać, że cykl rozwojowy wirusa odbywa się wewnątrz zakażonej komórki, więc aby go przerwać komórka ta musi zostać zniszczona. Komórki uszkodzone przez wirusa i w czasie reakcji obronnej, muszą zostać zastąpione przez nowe. Zatem do skutecznej walki z infekcjami wirusowymi przyczynia się wszystko to, co sprzyja sprawnej odnowie nabłonków i produkcji leukocytów. Prawidłowa, normoenergetyczna dieta o odpowiedniej zawartości białka, witamin i składników mineralnych oraz unikanie zbędnych wysiłków i obciążania organizmu stresem umożliwiają układowi odpornościowemu wydajną pracę.