Zimowe krótkie dni i długie noce nie pozostają bez wpływu na samopoczucie. Liczni doświadczają ogólnego spadku formy - zarówno psychicznej, jak i fizycznej, ale niektórzy intensywniej odczuwają oddziaływanie aury: ciągłe zmęczenie, zniechęcenie, a nawet wyczerpanie to objawy sezonowego zaburzenia afektywnego (seasonal affective disorder, SAD).

Objawy

Wśród najpowszechniejszych objawów SAD są: częste nastroje depresyjne, senność, niepokój, przybranie na wadze, zmęczenie, apetyt na słodycze i węglowodany, bóle głowy, zaburzenia snu, drażliwość i zmiany nastroju, trudności z koncentracją i przetwarzaniem informacji.

Uważa się, że SAD są wywoływane głównie mniejszą ilością światła słonecznego w miesiącach zimowych. Najczęściej na chorobę cierpią osoby młode i kobiety.

Ponieważ SAD stanowi cykliczny, objawy dolegliwości pojawiają się tylko w określonym sezonie. W większości przypadków objawy SAD pojawiają się tylko w okresie zimowym i / lub późną jesienią.

Wiele objawów SAD są podobne do depresji. Jeśli opisywane symptomy pojawiają się regularnie w czasie chłodniejszych i ciemniejszych pór roku, może to oznaczać doświadczanie SAD.

Podczas gdy większość ludzi ma „gorsze dni" eksperci doradzają wizytę u lekarza, jeśli odczuwa się przygnębienie lub smutek przez kolejne dni, a życie staje się bardzo uciążliwe. Szczególnie należy być uważnym i zwrócić się o pomoc do specjalisty ważne, jeśli jednocześnie trzeba zmagać się z zaburzeniami snu i apetytu i pojawiają się myśli samobójcze.

Przyczyny

Przyczyny rozwoju SAD nie są dobrze zbadane. Uważa się, że dolegliwość może być związana z funkcjonowaniem dobowego zegara biologicznego, które zostaje zakłócone przy zmniejszeniu ilości światła słonecznego. „Zegar" ten reguluje temperaturę ciała i produkcję hormonów, więc nieprawidłowości w jego działaniu mogą wywołać stany depresyjne.

Ponadto, powodem rozwoju SAD są zaburzenia w produkcji melatoniny, hormonu snu, który ma wpływ na samopoczucie. Produkcja melatoniny wzrasta w czasie długich zimowych nocy, jej nadmiar wywołuje senność, apatię i zniechęcenie.

Inna teoria głosi, że brak serotoniny, substancji w mózgu, która reguluje nastrój i zachowanie, zdaje się być wywołany przez niedostateczną ilość światła słonecznego. Ludzie, którzy cierpią na depresję, mają obniżony poziom serotoniny.

Leczenie

Podobnie, jak w przypadku depresji, SAD można efektywnie leczyć. Wśród najpopularniejszych terapii są: terapia światłem i medykamentami.

Terapia światłem

Stanowi najpowszechniejszy sposób leczenia SAD. Obejmuje codzienną (około trzydziestominutową) ekspozycję ekspozycji na jasne światło. Postępowanie prowadzi do zwiększenia produkcji związków odpowiadających za nastrój i przywrócenie równowagi w organizmie.

Źródła światła różnią się intensywnością i obejmują m. in. tzw. „light box", tj. lampy przeznaczone do celów terapeutycznych. Składają się one z żarówek fluorescencyjnych umocowanych w odpowiednim „pudełku" z ekranem rozpraszającym światło oraz filtrującym całe promieniowanie UVB i większość UVA. W Polsce jednak jeszcze nie jest łatwo znaleźć ośrodki zaopatrzone w urządzenia tego rodzaju.

Leki

Leki przeciwdepresyjne mogą być stosowane w połączeniu z terapią światłem, lub jako oddzielna terapia. Jak wynika z badań Mayo Clinic, u około 70 procent osób przyjmujących leki przeciwdepresyjne notuje się zmniejszenie objawów SAD.
Leki przeciwdepresyjne stosowane zazwyczaj w leczeniu SAD to: paroksetyna, sertralina, fluoksetyna i wenlafaksyna.

Psychoterapia

Psychoterapia może być stosowany w celu zmiany negatywnych myśli i zachowań, które mogą przyczynić się do SAD objawów. jest stosowana także w celu „zarządzania" objawami choroby i zapobiegania nawrotom depresji.

Katalog konsumencki: zobacz i oceń urządzenia do