Nowe włoskie testy jasno wykazały z klinicznego punktu widzenia, że otyłość może odgrywać kluczową rolę w patofizjologii raka prostaty, także po uwzględnieniu wszystkich możliwych czynników zakłócających, stwierdził dr Umberto Capitanio, współautor badań.

Dr Capitanio z Uniwersytetu Vita-Salute San Raffaele w Mediolanie i jego koledzy przeanalizowali dane 1275 mężczyzn, którzy przebyli prostatektomię między 2006 a 2009 rokiem.

Przeciętne BMI wynosiło 26,3, a średnia wielkość guza - 5,6 mL. Przy normalnej wadze pacjentów średnia objętość guza plasowała się na poziomie 5,0 mL. Wzrastała jednak do 5,8, 6,3 i 9,2 mL u mężczyzn z nadwagą, otyłością i zaawansowaną otyłością odpowiednio.

BMI jest niezależnym czynnikiem wielkości guza, także po uwzględnieniu wieku, swoistego dla gruczołu krokowego wartości antygenu, stopnia zaawansowania klinicznego, wielkości prostaty.

Poza tym rozmaitymi aspektami wpływającymi na chorobę, otyłość może stanowić nieodłączne mikrośrodowisko, które sprzyja rozwojowi raka niezależnie od stylu życia, czynników dietetycznych i kraju pochodzenia, sugerują naukowcy.

Wyniki badań opublikowano online w BJU International