Angina to zakaźna, ogólnoustrojowa choroba, której przyczyną są bakterie (paciorkowce, rzadziej gronkowce). Drobnoustroje rezydują w jamie ustnej, nosie, gardle, działanie układu immunologicznego powstrzymuje objawy chorobowe, w niesprzyjających warunkach jednak dochodzi do zachorowania. Angina przebiega zazwyczaj bez poważniejszych komplikacji i po odpowiedniej kuracji pacjent wraca do zdrowia, nie wolno jej jednak ignorować, ponieważ może doprowadzić do groźnych powikłań, również zagrażających życiu.

Powodem choroby są wspomniane powyżej czynniki infekcyjne (tu: bakterie). Bardzo łatwo jest się zarazić, angina przenosi się bowiem drogą kropelkową. Narażeni jesteśmy w pracy, szkole, dusznych pomieszczeniach, dużych skupiskach ludzi. Do zakażenia może także dojść przez dotyk, wystarczy ująć słuchawkę telefonu, z którego wcześniej korzystał chory, skorzystać z należącej do chorego klawiatury. Na naszych dłoniach gromadzą się tysiące bakterii, po dotknięciu własnego nosa czy ust następuje zakażenie.

Choroba atakuje łatwiej, gdy jesteśmy przemęczeni (zarówno fizycznie, jak i psychicznie), osłabieni z powodu innych chorób, źle się odżywiamy, niedostatecznie ciepło się ubieramy, przemoczymy nogi.

Okres wykluwania się choroby jest krótki, to 1 ? 3 dni, możliwość zakażenia pojawia się przez cały czas trwania ostrych objawów choroby. Głównymi objawami anginy są:

• silny, promieniujący do uszu ból gardła;
  
• obrzęk gardła, trudności w przełykaniu;
  
• wysoka gorączka (powyżej 38 stopni);
  
• powiększone i bolesne przy ucisku węzły chłonne, szczególnie szyi;
  
• powiększenie, przekrwienie migdałków;
  
• biały nalot na migdałkach;
  
• zaczerwienienie łuków podniebiennych i otaczających je błon śluzowych;
  
• brak apetytu;
  
• złe samopoczucie, apatia;
  
• utrudnione oddychanie
  
• nieprzyjemny zapach z ust;

W celu wyleczenia anginy konieczne jest podjecie terapii antybiotykowej, o rodzaju leku i sposobie jego przyjmowania powinien zdecydować lekarz. Aby zmniejszyć gorączkę, można podać choremu leki zawierające paracetamol.

Należy jednocześnie pamiętać, że gorączka może powodować odwodnienie organizmu, pacjent powinien więc dużo pić (doskonałe są tu: herbata z cytryną i miodem, bądź sokiem z malin). Warto zadbać o to, by dieta chorego była półpłynna (sprawdzają się tu cieple zupy, budyń), wówczas jedzenie nie podrażnia gardła. Dobrze, gdy pożywienie jest bogate w witaminy, zrezygnować należy z dań gorących i pikantnych.

Wskazane są także leki odkażające jamę ustną, w aptekach dostępne są liczne środki łagodzące ból gardła. Pomocne będą tu również napary z szałwii czy rumianku. Gdy węzły chłonne szyi są powiększone i sprawiają ból, ulgę mogą przynieść cieple okłady na gardło.

Choremu poleca się pozostanie w łóżku przez kilka dni, zmniejszy to ryzyko wystąpienia powikłań.

W przypadku zaniechania leczenia anginy, bądź podjęcia niewłaściwej terapii mogą pojawić się dość poważne powikłania:

• zapalenie węzłów chłonnych szyi;
• ropień okołomigdałkowy mogący powodować zapalenie struktur wewnątrzczaszkowych, co zagraża życiu pacjenta;
• zapalenie ucha środkowego;
  
• zapalenie wyrostka robaczkowego;
  
• zapalenie zatok
  
• zapalenie mięśnia sercowego,
  
• zapalenie stawów;
  
• zapalenie nerek;
  
• stany zapalne skóry;

Czasem lekarz może podjąć decyzję o wycięciu migdałków, co stanowi profilaktykę przed wymienionymi wyżej powikłaniami.