Zaćma, znana też jako katarakta polega na prowadzącym do zaburzeń w ostrości widzenia zmętnieniu soczewki. Jest to jedna z najczęstszych chorób oczu. Wśród wielu typów zaćmy najbardziej rozpowszechnioną jest odmiana "starcza" czyli związana z wiekiem. Szacuje się, ze ok. 10 proc. zachorowań ma podłoże metaboliczne, genetyczne alub rozwija się na bazie innych chorób.

Większość zachorowań za zaćmę wiąże się z wiekiem. Podaje się, że u ponad 40 proc. osób po 75 roku życia występuje poważne pogorszenie widzenia, u 90 proc. zaobserwować można zmętnienie soczewki. Zaćma związana z wiekiem jest konsekwencją zamian zachodzących w organizmie. W raz z upływem lat zmianie ulega równowaga biochemiczna i osmotyczna konieczna do zachowania przejrzystości soczewki. Ponieważ w zewnętrznych warstwach soczewki zwiększa się nawodnienie tracą one przejrzystość, co niekorzystnie wpływa ostrość widzenia.

Zaćma o charakterze w wtórnym występuje często jako powikłanie po zapaleniu błony naczyniowej. Znane są też przypadki zaćmy pourazowej powstałej w wyniku uszkodzenia oka ciałami obcymi, silnego promieniowania, porażenia prądem.

W przypadku zaćmy starczej pojawieniu się choroby sprzyja wiek. Choroba dotyka zazwyczaj osoby po 50- tym roku życia. Wystąpienie zaćmy wrodzonej spowodować mogą choroby przebyte przez matkę podczas ciąży.

Czynnikami sprzyjającemu wystąpieniu zaćmy wtórnej mogą być choroby takie jak:

• cukrzyca
  
• tężyczka
  
• choroby oka

Pojawienie się zaćmy może być tez związane z przyjmowanymi lekami, np. sterydami

W przypadku zaćmy związanej z wiekiem najczęstszymi zwiastunami choroby są:

• zamglone widzenie
  
• problemy z widzeniem w jasnym świetle
  
• szybkie męczenie się oczu
  
• zniekształcone widzenie przedmiotów